Het begon als een normale maandagochtend. Je kwam binnen, begroette je collega’s met een moeizaam knikje en strompelde richting het koffieapparaat — hét heilige altaar van kantoorefficiëntie. Maar dan… de teleurstelling. De koffie smaakte naar verdriet, gebrande hoop en een vleugje plastic bekersmaak. En daar begon het: de existentiële crisis.
“Moet ik ontslag nemen?” vroeg je jezelf hardop af, terwijl je probeerde te glimlachen met je bittere mok wanhoop in de hand. Je collega dacht dat je een grap maakte. Je baas dacht dat je een burn-out had. Maar jij wist: dit is serieus.
De signalen zijn er:
Je kijkt jaloers naar de koffiemachine van het schoonmaakbedrijf.
Je googelt “barista vacatures Bali” tijdens de maandelijkse teamcall.
Je overweegt om het waterreservoir te vullen met Red Bull — voor de smaak.
Maar wacht! Gooi niet meteen je badge op je manager’s bureau. Er zijn alternatieven, held van het slechte bakkie:
Oplossingen voor het koffiecatastrofe-scenario:
Eigen koffieset meenemen.
Ja, je wordt dan “die collega met het koffertje”, maar dat is beter dan “die collega die huilde bij het Senseo-apparaat”.
Koffieclub oprichten.
Maak het elitair. Alleen leden mogen jouw verse bonen proeven. Zet een espresso-apparaat neer met een hangslot. Macht is een espresso met schuim.
Sublimatie.
Leer jezelf aan om teleurstelling om te zetten in motivatie. Iedere slok vieze koffie is een les in veerkracht. (Of pure zelfkwelling.)
Lobby voor betere koffie.
Organiseer een kantoorreferendum. Roep “cappuccino voor iedereen!” op de werkvloer. Word de Che Guevara van de koffierevolutie.
Thuiskantoor.
Het ultieme protest: werk vaker thuis en geniet daar van jouw perfecte kopje. Zeg tegen HR: “Het is niet jullie schuld. Het is de koffie.”
Dus, moet je ontslag nemen? Nee. Tenzij het koffiebeleid ook in je contract staat. Dan misschien.
Maar voor nu: zet door. Houd je mok stevig vast. En onthoud — slechte koffie maakt sterke mensen.
Toch nog in twijfel en wil je eens sparren over de beste oplossing? Onze koffie smaakt wél goed – al zeggen we het zelf 🙂
